تو را به جای همه ی کسانی که نشناخته ام دوست می دارم
تو را به جای همه ی روزگارانی که نمی زیسته ام دوست می دارم
برای خاطر عطر نان گرم...
و برفی که آب می شود...
و برای خاطر نخستین گناه...
تو را به خاطر دوست داشتن دوست میدارم
تو را بجای همه کسانی که دوست نمی دارم دوست می دارم
در این کهکشان تهی تنهاییم ٬ سو سوی هیچ ستاره ای نیست.
ونا گاه.....
شهاب نگاهی
ومن هنوز مبهوت آن شهاب ٬ سرگردان کهکشان هایم..
تو ....٬
همان تک ستاره ی کهکشان منی
ـ دوستت دارم ـ
شاید آنروز که سهراب نوشت :
"تا شقایق هست زندگی باید کرد"
خبر از دل پر درد گل یاس نداشت
باید اینگونه نوشت:
"هر گلی هم باشی
چه شقایق
چه گل پیچک ویاس
زندگی اجبار است
لاجرم باید ماند....."
خدا طبیعت زیبا را آفرید
خدا گلهای رنگاررنگ زیبا را آفرید
خدا مردخوش هیکل را آفرید
و خدا زن را آفرید و گفت خب این هم آرایش میکنه ....
پریشبا رفته بودیم با ننمون خواستگاری
خونه ی اونکه هی می گفت بهم بگو دوسم داری
پریشبا رفته بودیم با کلی ذوق و شور و شر
یه دستمون یه دسته گل یه دستمون شیرینی تر
تا که رسیدیم خونشون بعد سلام و خوش و بش
هنوز ما ننشته بودیم بازجوییها شروع شدش
دوماد چیکاره هست حالا ؟ ماشین چی داره زیر پاش؟
مدرک تحصیلش چیه؟چی ارث رسیده از باباش؟
ننم جواب داد پسرم نجیب و سر به زیره
آخر درسشه داره کاردانی ارشد میگیره
صحبت ماشین نکنین چون یه دونه واسش کمه
شرکت واحد الانه زیر بلیط بچمه
غصه ی جاشم نخورین نمرده که هنوز ننش
یه وام مسکن میگیریم میدیم واسه رهن خونش
تا ننم این حرفا رو زد اوضاع حسابی قاطی شد
نفهمیدیم چرا ولی باباش حسابی شاکی شد
چایی داغ یکدفعه بالا دادیم ما هورت و هورت
بعدش هم اومدیم خونه یعنی که ما شدیم دیپورت
وقتی می گم پریشبا یعنی چهار پنج سال پیش
من که هنوز مجردم اون ولی از من زده پیش
من با یه مدرک لیسانس شبا می خوابم زیر پل
اون واسه بچش می خونه حسنی نگو یه دسته گل
نتیجه اخلاقی:
قبل از کسب مدرک لیسانس حتما"خونه تهیه کنید
